بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر

حالا می توانیم قدم هایمان را تا یک نیم روز بی قرار بهاری در کنار ساحل دلربای با هم بودن شماره کنیم ،همینکه کنار دیوار قدیمیش ایستادم و نوروزی گفت : همین است و در انتهای آن کوچه که از کنار درب رنگ پریده اش تا دریا کشیده می شد لبخند های تو را لمس می کردم خواستم تا برای داشتنش تلاش کنمشهبازیان ، صاحب خانه گفت : فقط چون تویی و چون با اویی، می فروشمش به تو حالا دارمش ، داریمش حالا هر چقدر هم بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...